żłobek, czy niania?

w piaskownicy spotykam najczęściej dzieci, które przychodzą ze swoimi mamami, często babciami i czasem opiekunkami, akurat tych ostatnich jest u mnie najmniej. sama od zawsze miałam dość sceptyczne podejście do opiekunek, nie czułabym się komfortowo, gdyby moje dziecko cały dzień przebywało z obcą kobietą, dodatkowo, krępowałby mnie fakt, że ów kobieta krząta się po moim mieszkaniu, co za tym idzie, musiałabym mieć ciągle posprzątane, poukładane, pomyte, ugotowane....:/

instytucja babci niestety w naszej sytuacji jest poza zasięgiem, cała nasza rodzina mieszka 100 km dalej :(

co nam pozostaje?

 albo mama zostaje w domu, cieszy się swoim synkiem, spędza z nim mnóstwo czasu, pierze, gotuje, sprząta, robi zakupy i ma zero w portfelu, na koncie i w skarbonce, albo wraca do pracy, a młody siup do żłobka. sytuacja ta byłaby o wiele prostsza, gdyby udało nam się dostać do państwowego żłobka, te darzę mimo wszystko większym zaufaniem i koszty są niebanalnie niższe, ale niestety "biednemu zawsze wiatr w oczy" do takowego się nie dostał, więc synuś będzie pół dnia w prywatnym żłobku, mama pół dnia w pracy i w portfelu zostanie jej na waciki :/

niekwestionowanym plusem żłobka jest kontakt z rówieśnikami, gry, zabawy, rozwój społeczny i wyrwanie się spod maminej spódnicy.

jednak z drugiej strony tyle się złego słyszy o tych żłobkach, że dzieci walczą o każdy centymetr przestrzeni, że pomimo niemałej opłaty opieka nie jest adekwatna, że to, że tamto.....

wiem, wiem, najlepiej jakbym sama z nim została, się zajęła, wychowała, nauczyła, wiem.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   iwulka